PL*TANUKI

Hodowla kotów MAINE COON

Historia

Jak sama nazwa sugeruje koty rasy Maine Coon pochodzą z Ameryki Północnej - okolic stanu Maine. O ile pochodzenie pierwszego członu nazwy jest bezdyskusyjne  to znacznie ciekawszą zagadką jest zarówno drugi człon, jak i skąd te koty się tam wzięły.

Najbardziej znanym, a jednocześnie najbardziej nieprawdopodobnym, mitem jest historia według której MCO wzięły swój początek z połączenia kotów domowych i racoon - szopa pracza. Szczególnie piękny puszysty ogon miałby przemawiać za tą wersją. Dziś wiemy, że z naukowego punktu widzenia taka krzyżówka jest niemożliwa.

Według innej legendy maine coony miałyby pochodzić od kotów Norweskich Leśnych, które do "Nowego Świata" przywieźli Wikingowie w trakcie swoich podróży przez Ocean Atlantycki. Przywiezione koty skrzyżowały się z miejscowymi i tak oto miał wyglądać początek tej rasy.

Inna legenda wspomina o Marii Antoninette i jej tureckich angorach, które miała wysłać do Ameryki planując swoją ucieczkę. Koty te miały się krzyżować z miejscowymi kotami domowymi. 

Najbardziej prawdopodobna jest jednak wersja, w której MCO powstało naturalnie wskutek krzyżowania się osobników świetnie przystosowanych do tamtejszych zimnych rejonów.

Koty te zostały udomowione przez mieszkańców Nowej Anglii bynajmniej nie z dobrego serca. Te wspaniałe zwierzęta to doskonali myśliwi, którzy polowali zarówno na myszy, jak i na szczury. Szczególnie w odniesieniu do szczurów rozmiar MCO był bardzo ważny. 

Na Krajowej Wystawie Kotów w 1878r. pokazano 12 Maine Coonów. Zainteresowanie tą rasą rosło lawinowo co widać m.in. w tym, że już 17 lat później, podczas Wystawy Kotów w Nowym Yorku w 1895r. pokazano aż 175 przedstawicieli tej rasy. Stowarzyszenie hodowców i miłośników Maine Coonów (MCBFA) zostało założone w 1968r. Dzięki ich staraniom rasa Maine Coon została uznana przez wszystkie amerykańskie stowarzyszenia. 

W 1976r. pierwsze koty rasy Maine Coon zostały sprowadzone do Europy przez Conie Condit (hodowla Heidi Ho) i Pat Robbins (hodowla Gemutlichkatze). Obydwie mieszkały w Niemczech i zostały poproszone o pokazanie swoich kotów na niemieckiej wystawie kotów. Okazało się, że również europejczycy są bardzo entuzjastycznie nastawieni do tej rasy. FIFE uznało w pełni rasę Maine Coon w 1982r. Do Polski pierwsze te koty przybył w roku 1994 przywiezione przez Panią Anne Górską hodowla Jompi*PL.

Charakter

Oczywiście gdzie trzy koty tam trzy charaktery, ale jednak dla kotów należących do jednej rasy pewne cechy charakterów są wspólne. 

Koty rasy MCO nie na darmo nazywane są łagodnymi olbrzymami. Z jednej strony maine coony są duże, to największe koty domowe, z drugiej zaś doskonale zdają sobie sprawę ze swych rozmiarów oraz siły i starają się jak tylko mogą być delikatne i łagodne. Z własnego doświadczenia widzę jak porusza się nasz kot domowy Leon (taranem głównie), a jak nasza najstarsza MCO Bonisia - ona rozważa każdy swój krok, przechodząc po człowieku tak stawia łapy by niemal nie było czuć, że idzie, a jedzenie z ręki bierze powoli i subtelnie tak by niemal nie było tego czuć. Łagodność to jej drugie imię. Szybciej ucieknie niż zrobi komukolwiek krzywdę. Oczywiście kociak jak to kociak będzie broił, psocił i biegał (i nie, nie ma na to rady), ale koty MCO pod względem niszczycielskich zapędów nie mają szans w porównaniu z innymi rasami. Przy ich rozmiarze i tempreamencie to raczej kanapowo-podłogowce popisujące się biegami po podłodze, kanapach i komodach. Szczyty kuchennych szafek raczej ich nie interesują, choć zdarzają się wyjątki. 

Jednocześnie są to koty bardzo oddane i aktywne, uczestniczące w każdym momencie życia swojej rodziny. Niezależnie od tego czy kroję warzywa, biorę kąpiel czy po prostu siedzę na kanapie z książką w ręku koty zawsze muszą być blisko mnie, obserwują i próbują pomagać. Potrafi być to uciążliwe gdy próbuje się gotować, ale z drugiej strony - po co nam kot jak nie po to by był częścią naszego życia? Przebywając z nimi na co dzień mogę stwierdzić, że to straszne gaduły (ćwierkanie, mruczenie i miaukolenie nie milknie cały dzień) i świetni myśliwi, którzy w warunkach domowych realizują się polowaniem na zabawki, piórka oraz aportowaniem. Koty tej rasy przyzwyczajone w sposób odpowiedni do smyczy i szelek są świetnymi towarzyszami spacerów budząc spore zainteresowanie przechodniów. 

Fakt, że jest to rasa towarzyska ma swoje minusy - kot zostawiony sam sobie będzie się nudził i kombinował. Zdecydowanie najlepszą opcją jest sprawienie mu kociego towarzysza, który zajmie jego uwagę choć na chwilę.


Wygląd - standard rasy według FIFe


Ogólne

Wygląd zewnętrzny

Rasa Maine Coon to duży kot z kanciastym układem głowy, dużymi uszami, szeroką klatką piersiową, mocnym kośćcem, z długim silnie umięśnionym prostokątnym ciałem i długim puszystym ogonem. Wyrobione mięśnie i gęstość futra dają wrażenie siły i witalności.

Wielkość

Średni do dużego.

Wady

Niezrównoważone proporcje. Ogólnie za mały rozmiar kota.

Głowa

Kształt

Średniej wielkości, kanciasta. Profil lekko wklęsły.

Czoło

Łagodnie wygięte.

Policzki

Kości policzkowe wysoko położone i wystające.

Twarz, nos, pyszczek

Oblicze i nos średniej długości z kanciastym zarysem pyszczka. Łatwo wyczuwalne, wyraziste przejście od pyszczka do kości policzkowych.

Broda

Mocna, w jednej linii pionowej z nosem i górną wargą.

Wady

Głowa - Okrągła głowa. Profil prosty lub wypukły.
Pyszczek - Wyraziste poduszeczki wąsów. Okrągły lub szpiczasty pyszczek.
Broda - Cofnięta broda.
Nos - Przełamanie nosa.

Uszy

Kształt

Duże, szerokie u nasady, umiarkowanie szpiczaste, "rysie" pędzelki pożądane. Pędzelki włosów w uszach rozciągają się poza zewnętrzne krańce uszu.

Osadzenie

Osadzone wysoko na głowie, bardzo lekko przechylone na zewnątrz. Uszy powinny być rozstawione na szerokość ucha. Szerokość zwiększa się lekko u starszych kotów. Dolne osadzenie ucha jest troszkę bardziej z tyłu niż górne osadzenie.

Wady

Za szeroko rozstawione, osadzone na zewnątrz.

Oczy

Kształt

Duże i szeroko osadzone. Lekko owalne, ale nie migdałowe, kiedy są szeroko otwarte, wyglądają jak okrągłe. Osadzenie trochę skośne w stosunku do zewnętrznej nasady ucha.

Kolor

Wszystkie kolory dozwolone. Nie ma żadnej relacji między kolorem oczu i futra. Pożądana czysta barwa oka.

Wady

Skośne, w kształcie migdała.

Szyja

 

Kocury mają bardzo silnie umięśniony kark.

Korpus

Struktura

Ciało powinno być długie, o silnej budowie kośćca, umięśnione silnie, o szerokiej klatce piersiowej. Duże formy, wszystkie części ciała proporcjonalnie tworzą wrażenie prostokąta.

Wady

Delikatna, lekka struktura kośćca. Zbyt krótkie, krępe ciało.

Nogi

Kończyny

Silne, średniej długości, tworzą prostokąt z ciałem

Poduszeczki

Duże, okrągłe z mocnymi pędzelkami między palcami.

Wady

Kończyny - Długie, tyczkowate nogi.

Ogon

 

Przynajmniej tak długi, jak ciało od kości ramieniowej do nasady ogona. Szeroki przy nasadzie, zwężający się ku czubkowi, z pełnym powiewającym włosem. Włos na ogonie jest długi i zawsze powiewa.

Wady

Zbyt krótki ogon.

Futro

Struktura

Futro na każdą pogodę. Gęste i krótkie na głowie, ramionach i nogach, stopniowo wydłużające się na plecach i bokach, a na tylnych nogach w długie pełne kosmate portki i kosmaty brzuch. Pożądana jest kryza. Faktura jedwabista. Futro jest gładko opadające. Podpuch jest miękki i delikatny, przykryty szorstkim, gładkim włosem okrywowym.

Kolor

Wszystkie kolory dopuszczalne z wyjątkiem oznaczeń syjamskich, kolorów czekoladowego, cynamonowego, lila, beżowego i oznaczeń burmańskich. Dopuszczalne każda ilość białego.

Wady

Brak długiego futra na brzuchu. Futro o ogólnie równej długości włosa. Brak jakiegokolwiek podpuchu.

Kondycja

 

Maine Coon powinien być w dobrej równowadze elementów, kondycji i proporcjach.

Uwagi

 

- Typ musi być zawsze wyraźniejszy niż barwa.

- Bardzo powolne dojrzewanie tej rasy powinno być brane pod uwagę przy ocenie.

- Dorosłe kocury mogą mieć większą i szerszą głowę niż kotki.

- Kotki są proporcjonalnie mniejsze niż kocury.

- Należy uwzględniać znaczne różnice w rozmiarach.

- Długość futra i gęstość podpuchu są różne w różnych porach roku.


Historia rasy oparta na informacjach z http://velvetmedium.blogspot.com/